Rodzaje pian poliuretanowych

W nowoczesnej technologii ocieplania wykorzystujemy dwa rodzaje pianki poliuretanowej: zamkniętokomórkową oraz otwartokomórkową. Różnice między nimi są znaczne i decydują o miejscu ich zastosowania. Dlatego zamieściliśmy tu odpowiedzi na pytania takie jak:

  • Jakie zalety i wady ma każdy rodzaj pianki poliuretanowej?
  • Jakie są podobieństwa między nimi?
  • Gdzie można je zastosować?

Struktura zamkniętokomórkowa – nieprzepuszczalna bariera

Od 90% do aż 95% jej struktury stanowią zamknięte pęcherzyki, wypełnione gazem słabo przewodzącym ciepło. Wariant ten jest bardzo gęsty – może mieć 35-55 kg/m3. Z tego też powodu opisuje się go czasem jako „ciężki”.

Struktura zamkniętokomórkowa sprawia, że pianka ta:

  • ma wysoką odporność na wodę i wilgoć – nie dopuszcza do skraplania i stanowi doskonałe uszczelnienie;
  • jest wyjątkowo dobrym izolatorem termicznym – gaz w pęcherzykach słabo przewodzi ciepło, więc nie może ono przedostać się przez powłokę;
  • jest twarda, a przez to: wytrzymała na uderzenia mechaniczne;
  • powiększa się aż 40-krotnie po nałożeniu – dzięki temu wypełnia wszystkie szczeliny, nie dopuszczając do powstania mostków cieplnych.

Ta sama struktura zamkniętokomórkowa sprawia jednak także, że materiał:

  • przez swoją sztywność i twardość jest narażony na naprężenia;
  • nie przepuszcza pary, koniecznie trzeba więc zadbać o wentylację.

Struktura otwartokomórkowa – ocieplenie, które oddycha

W przeciwieństwie do twardej i zbitej zamkniętokomórkowej, poliuretanowa pianka otwartokomórkowa jest lekka, a dużą jej część stanowi powietrze. Jej struktura przypomina gąbkę albo siatkę. Po nałożeniu, jej cząsteczki powiększają się aż 120 razy, dzięki czemu tworzą szczelną warstwę, wypełniająca każde pęknięcie.

Struktura otwartokomórkowa pianki poliuretanowej:

  • jest bardzo elastyczna – sprawia to, że nie odkleja się od „pracujących” belek, a więc z czasem nie odpadnie;
  • ma wyjątkowo dobre właściwości akustyczne – doskonale chroni przed hałasem i wycisza pomieszczenia;
  • pozwala na dyfuzję pary wodnej – czyli na wyrównanie jej stężenia, a więc odprowadzania nadmiaru wilgoci z wnętrza na zewnątrz. W ten sposób chronimy ściany przed zagrzybieniem;
  • sprawia, że materiał się nie starzeje – przez lata zachowuje swoje właściwości.

Wady pianki poliuretanowej otwartej to między innymi:

  • nieco niższy współczynnik izolacji termicznej niż w strukturze zamkniętej – wciąż jednak właściwości izolacyjne tego materiału są wyższe niż na przykład styropianu czy wełny;
  • mniejsza niż w zamkniętokomórkowej odporność na uszkodzenia mechaniczne – wynika to z mniejszej gęstości struktury.

Gdzie stosujemy poszczególne rodzaje?

Piankę poliuretanową o strukturze zamkniętokomórkowej wykorzystujemy do ocieplania i izolacji:

  • fundamentów,
  • dachów prostych,
  • ścian w budynkach przemysłowych,
  • podłóg na gruncie,
  • rurociągów.

Piankę poliuretanową o strukturze otwartokomórkowej wykorzystujemy przy okazji izolowania i ocieplania:

  • poddaszy od wewnątrz,
  • ścian zewnętrznych i ścian szkieletowych
  • dachów skośnych,
  • stropów.

Podobieństwa:
Pianka poliuretanowa ma wiele cech, które są wspólne dla obu rodzajów struktur. Mowa między innymi o:

  • doskonałej izolacji termicznej w porównaniu do styropianu i waty mineralnej;
  • świetnej przyczepność do podłoża – materiał przykleja się do powierzchni, nie trzeba więc wykorzystywać dodatkowych środków, jak kleje czy gwoździe;
  • zwiększaniu objętości – materiał o strukturze zamkniętej rośnie o 40 razy, a o otwartej – 120 razy, dzięki czemu wszystkie rysy i pęknięcia zostają szczelnie wypełnione;
  • braku łączeń, komórki tworzą spójną, nieprzerwaną warstwę – nie powstają więc mostki cieplne;
  • ekologiczności – w naszych produktach nie ma szkodliwych, niszczących warstwę ozonową substancji.

Podsumowując

Pianka poliuretanowa o zamkniętej strukturze jest wytrzymała i wodoszczelna. Pianka o otwartej strukturze pozwala budynkowi oddychać, bardzo dobrze wycisza też wnętrza. Obie mają doskonałe właściwości izolacyjne, świetnie przylegają do powierzchni i nie dopuszczają do powstania mostków cieplnych.